BİOLİMPİYAT
← Ders dizini

DERS 065 / 120 Nörofizyoloji

Sinaptik entegrasyon, uyarıcı–baskılayıcı devreler ve refleksler

Alan: Nörofizyoloji | IBO becerisi: Zamansal ve uzamsal toplamayı ayırmak

Nöronun sinaptik girdileri nasıl birleştirdiği

Merkezî sinir sisteminde bir nöron çoğu zaman binlerce sinaptik girdi alabilir. Uyarıcı postsinaptik potansiyeller (EPSP), ilgili membran bölgesini aksiyon potansiyeli eşiğine yaklaştırma eğilimindedir; baskılayıcı postsinaptik potansiyeller (IPSP) ise uygun koşullarda uyarılabilirliği azaltabilir. EPSP'nin her zaman sodyum kanalı, IPSP'nin her zaman klorür kanalı açılmasıyla oluştuğunu söylemek doğru değildir: katyonların farklı geçirgenlikleri, potasyum kanalları ve klorürün denge potansiyeli gibi koşullar belirleyicidir. GABA_A reseptörleri, gelişimsel klorür gradyanına bağlı olarak bazı koşullarda depolarize edici bile olabilir; depolarizasyon her zaman net uyarıcı işlev anlamına gelmez.

Birden fazla sinapsın aynı anda ürettiği yerel potansiyellerin birleşmesine uzamsal toplama, aynı sinapsın kısa aralıklarla oluşturduğu potansiyellerin üst üste binmesine zamansal toplama denir. Dendritler yalnız pasif kablo değildir; bazı bölgelerde voltaj bağımlı kanallar ve aktif elektriksel özellikler bulunur. Akson başlangıç bölgesi, birçok nöronda aksiyon potansiyeli oluşturulması bakımından kritik rol oynar. Bir postsinaptik kayıt noktasında sinyalin büyük görünmesi her zaman büyük sayıda presinaptik nöronun etkin olduğu anlamına gelmez; sinaps yeri, membran direnci ve dendrit geometrisi de önemlidir.

Basit refleks devresinin karmaşıklığı

Gerilme refleksinde kas iğcikleri uzunluk değişimini algılayabilir; Ia afferent lifler alfa motor nöronlara doğrudan uyarıcı sinaps yapabilen bağlantılara sahiptir. Karşıt kasın baskılanması ise interneuron içeren bir yol üzerinden gerçekleşebilir. Bu yüzden “tüm refleksler tek sinapslıdır” genellemesi doğru değildir. Refleks yanıtının büyüklüğü spinal devrelerin durumu ve üst merkezlerden gelen modülasyonla değişebilir.

Deneysel akıl yürütme

Bir nörondan patch-clamp kaydı alınırken farklı sinaps grupları uyarılabilir. Hedef sinapsın iletimini baskılayan ilaçla yanıt azalırsa bu sinapsın katkısı desteklenir; fakat ilacın başka kanallara etkisi ve presinaptik salım olasılığı incelenmelidir. Uyarı şiddeti–yanıt eğrisi, akson iletim hızı ve membran potansiyeli birlikte kullanılır.

Sentetik IBO problemi ve çözüm

Eşiği −50 mV olan bir nöron −65 mV'de. İki farklı sinaps tek başına +8 mV'luk EPSP oluşturuyor; potansiyellerin aynı anda ve doğrusal toplandığı varsayılsın. Hangi sonuç beklenir?

A) −65 mV'de kalır. B) −57 mV olur. C) −49 mV'a ulaşarak eşiği geçebilir. D) −73 mV olur. E) Mutlaka iki aksiyon potansiyeli oluşur.

Doğru yanıt: C. −65+8+8=−49 mV; doğrusal basitleştirilmiş modelde eşik geçilir. Fizyolojik uyarı: Gerçek EPSP'ler tam doğrusal toplanmayabilir; eşik geçişi aksiyon potansiyelinin sayı ve frekansını kesin belirlemez.

Derinleştirme: inhibisyon yalnız hiperpolarizasyon değildir

Bir sinaps postsinaptik membran iletkenliğini artırdığında, uyarıcı akımların oluşturduğu potansiyel değişimini azaltabilir; buna şant inhibisyonu denir. Bu durumda inhibitör sinapsın denge potansiyeli dinlenim potansiyeline yakın olduğu için belirgin hiperpolarizasyon izlenmeyebilir. Sinaptik etkinin uzaklığı da önemlidir: aynı büyüklükte dendritik girişler somaya farklı derecede ulaşabilir. Presinaptik inhibisyon ise nörotransmitter salım olasılığını etkileyerek farklı bir katmanda gerçekleşir.

İkinci analiz: Bir hücrede tek uyarıcı girdi soma düzeyinde +10 mV EPSP oluştururken eşzamanlı inhibitör girdiyle yalnız +4 mV oluşuyorsa bu bulgu şant inhibisyonuyla uyumlu olabilir. Ancak inhibitör etkinin mekanizmasını doğrulamak için membran iletkenliği ve tersinim potansiyeli ölçülmelidir. Sadece tepe amplitüdü sayısal mekanizma kanıtı değildir.

Kaynak yönlendirmesi: Kandel, Principles of Neural Science; Purves, Neuroscience.